Goed, voel ik me beter…
Yeeesh, wat een Dankzegging, drie glazen van gingerale en twee sodacrackers voor de dag…
Sommigen van u kunnen weten dat wij een matig met maat familie met vier jonge geitjes hebben. Wij leven uit hier in Ohio, zonder verwanten binnen het begroeten van afstand. Gewoonlijk wanneer één van ons daar meer dan genoeg ziek wordt, helpend handen. Maar wanneer wij allemaal het… oh krijgen, is het afschuwelijk.
Na het hebben van mijn vrouw over maagklemmen twee uren jammeren en toen haar en lege dochter die hun magen die hun magen leegmaken tweemaal (mijn dochter die 5 „ruimten“ op haar manier raken aan de keukengootsteen na het negeren van de emmer die naast haar op de laag) was geweest ik stuurde iedereen in het huis naar bed bij 8:30.
En begon zo met één van de langste nachten van ons leven.
Ik zal u de meest goriest details sparen, maar ik was op de ondergoed en emmerbrigade. Literaly drie uren kreeg ik één minieme onderbreking 5. De drie éénjarigen sliepen door maar Jaxom viel aan het bij 9 en Julian bij 9:30. Beddegoed van Azia beet officieel het stof bij 10. En zo ging het. Tot slot nadat ik de lading van de ladingsnoodsituatie van ondergoed die in de wasmachine is begonnen kreeg, bezweek ik aan het bij 11:30, maar was nog bij het leegmaken van plicht.
Een buur riep en nodigde ons neer aan haar plaats uit opnieuw voor Dankzegging rond 9am. Iedereen was in slaap. Ik probeerde om rond een beetje te lopen en controleerde op iedereen. Onze buur was prachtig en ging gekocht ons één of andere 7up, gingerale en saltinecrackers. Een welke zegen! Ik kan eerlijk zeggen ik nooit op Dankzegging ooit in mijn leven zo dankbaar ben geweest.
Ik denk de grotere jonge geitjes elk een hotdog rond 9pm die avond had, maar dat was de grens van onze dankzegging. Zaterdag werkte ik aan de bladeren wat (wij hebben en moeten een elke kans werken die wij alvorens de sneeuw.) hebben gekregen komt en bevestigde de zuigbuis op de vrachtwagen en installeerde een nieuwe hoorn. Maar ik werd AFGEVEEGD begin de dag. Zondag, het alle ik had in me nam om de de schoolklasse van de Zondag te voltooien (ik onderwijs op 1 Corinthians).
Vandaag, Maandag, ben ik eigenlijk normaal opnieuw voelen.
Ja, was dat pret.
Oh mens, ben ik droevig. Blij zich beter voelt u allen een beetje.
Commentaar tegen Isela - November 27, het 9:45 p.m. van 2006 @
Dank, maar wij slapen nu op het Julian logeerbed - viel enkel helemaal over van ons terug… Ik zou moeten geweten hebben toen hij begon te klagen over maag de klemmen om hem niet te laten dichtbij bed zijn, maar hij had getroost… nodig
Commentaar tegen Brian - November 28, het 12:18 am van 2006 @